وقت منه

هیچ وقت یادم نمیره
از چه کسایی چه نمیتونی ها شنیدم
و چه شبهایی که تو‌ کوچه ی تاریک من از زندگی چی میخوام قدم میزدم تا به
خودم ثابت کنم حرف درستو زدم بهشون که گفتم بشینید و تماشا کنید .

خیره میشدم من ساعتا به همه ی شهر
و زندگیاییو میدیدم که از دلش هر
مدل غمو خوشی ای بیرون میزدو من
تو این مدت یبارم نگفتم بسه امشب
با همه گشتم من،هم با اون بالاییش هم پایینیایی که هی
میترسن اون یه ذره مالشونم نره به چنگ
هم اونکه روز کار میکنه شب میخوابه زود
یا اونکه تازه شروع میشه روزش از دل شب
همه رو دیدم آره بدو خوبش همین بود
کار کن پول درار بخور بخواب
یه حسی توم گفت تو هم مث همینا باش
همین زندگیای معمولی مگه چشن
ولی، من دنبال یه چی بیشتر بودم
یه چی که از ته دل بیاره نیشخند رو لب
هدفایی که اومد رو سن هیجده تو من،هه آره
تصوراتی که نداش هیچکس رو من
پ راهم از همه جدا شدو من نمه نمه
رو به تنها تر از همیشه شدن رفت دلم
اگه هیچکیم نبود یه آفرین بت بگه
خودت جلو ایینه پاشو بلند کف بزن
تو که بهترینو میخوای از تنهایی نترس
راه رسیدن همینه بگو وقته منه
تو که دنبال نور واقعی میگردی
لامپارو خاموش کن تا ستارهه برق بزنه
درد که سهله، من واسه لمسه صحنه و هدف و ارزویی که تو مغز رد من میچرخه
حتی..اَ تنم بیشتر اَ توونش کار کشیدم ولی یه لحظه هم به.. مسیرم شک
نکردم ک وقتی رسیدم..همه بدونن اون قله حق منه

سرپام هنو با اینکه روحم
پس میزنه جسمم رو هر روز،(میگه دیگه نمیکشی ولی)
یه کار میکنم از جا بلند شه،(هر کی)
میشنوه حتی اسمم رو از دور
*
(یه جوری خودتو آماده کن و لایق رسیدن شو
که وقتی رسیدی هیچکس تعجب نکنه)
*
سرم شاید بره ولی حرفی که زدم نه
من یا وا نمیشه پام تو بازی یا واشه برندم
اگه دلت میخواد ثابت کنم حریفمو بیار
بگو صدبار اون بزنه یه دفعم من

همه ی این سالا انتظارو بی قراری کشیدم
شکستن غرورمو تو نداری چشیدم
نگو چرا الان اگه زورت نمیرسه بم
دردا منو نکشیده که قرار نی بشی من

یه دیوونه که دیگه نه نمیگه به چیزی
و طاقت نه شنیدنه تو چیزی رو هم نداره
یعنی روح اگه بگه میری جلو میگم اره
ولی جسم ببره هم باید نه نیاره

سنگین میشه سرم فکر میکنم
به مسیری که رسوند منو تازه اینجا
ولی یه صدایی تو دلم میگه
اگه تو نرسی به قله واسته کی جات
اون جای منه حق منه قله
صعود آسون نی،دردسره کلش
اگه ب پاهات شک داری واس رسیدن
دلتو اگه حرفت حرفه نده قل بش,
که نمیرسی،شک ممنوع

من همه ی ارزوهام زیر تلاشمن
هیچ‌ وقت نذاشتم عقب بمونه پام
به بهترینت میرسی اگه درک کنی خدا
از هر کدوممون فقط یه دونه ساخته

من تسلیم شدن توی کارم نبود ، ناامیدی و ترسو واسه دله کشتیم
زندگیه منو یه فیلم کنن یکی باید با دست بسته تو قفس کف اقیانوس باشه از
اون بزنه بیرون و برسه به خشکی

سرپام هنو با اینکه روحم
پس میزنه جسمم رو هر روز،(میگه دیگه نمیکشی ولی)
یه کار میکنم از جا بلند شه،(هر کی)
میشنوه حتی اسمم رو از دور
*
همیشه ته دلم حس شدنیه همه هدفامو دیدم
وقتی توی مسیری بره پای دلم ،هر جوریه تا ته اون راهو میرم
ولی حالا اینا،به کنار تو مسیرت ، یه عشقی هم برا خودت دستو پا کن ، که
ته مسیر بهش بگی انرژیم، تو بودی نمیاوردم تا بودی کم
که بی عشق هم اره میشه رسید ولی
حلزونی تو جمعی که همه آئودی ان
حس دیدن اونکه داره کنار تو با همه دنیا میجنگه که برین بالا
مگه میتونه کاری نکنه بدویی باش؟
مگه میتونه به توعه مرد بر نخوره که واسه جنگیدن
آدم جلویی باشی ، ها؟
چشاتو روی هر حرفی ببند
دل از آدمای منفی بکن
وقتتو برای کسی بذار که حقشه
دک کن اونایی رو که کم پیشتن
نترس بگو یه سگ میشه کم
بری جلو همه تش زیرت
پیدا کن راه رسیدنو از زیر سنگ
که تو باید یه کاری کنی نتوننن
تو رو به بقیه ترجیح بدن
همه داشته هاتو یهویی نریز وسط
به هر ادمی هر حرفی نزن و
اهمیتم نده ک بت حرف چی زدن
یه کاری کن به نقطه ای برسی ک
نتونن ببیننت اَ نزدیک اصن