مار

هیچکسو نمیخوام
هیچکسی بم نمیاد
این تنم چه سرده
وقتی تنت میکنه طردش
اون که برات واقعیه چشات نمیبینه
آفتاب پرست باشمم به دلت نمیشینه
آخر میشه مال کی موهای خرماییت توکه
میزاری میری تنهایی بسکه خودخواهی
رد میشی میری از کسی که درکت کرد
فقط ساده بودم همین چه بد سختش کرد
زدن حرفامو
گرفتن دستاتو
قبلنا ناز بود نگاه بی سر و تهت
الان بره هام میکنن چشای گرگتو خرش
فراموشم کردی ازم چی دیدی مگه
از رو فکر اینا یه شب میمیرم تهش
این روانی سر تا تهش، همین صدای داغونه
داغونه
میلرزه ولی هنو دل سنگش، با سلام آرومت
عوض شده با همه داره یه حس غریبی
همه چیش آفسایده بازیش بدن تو هر زمینی
چون افتاده دلم، از چش و چال خیسم
قلبم شکسته با همین لبخند خستش
بزن، بشکون، عصبی نمیشم
بسوزون، حست دیگه یخ زده توم بی شک
هیچ حسی باقی نموند
لبات، شعرمو جاییم نخوند
بریدم از عشق، من موندمو داغی حموم
تنها میشم مث خودت، مثل ماه
دورم پره آدم ولی، بدتر از مار
توهم، تو خالی بودی
آدم نیمه راه
نشد رنگی شه باتو این دله بی ارادم