روح بیمار

زندگی سازمیزنه منم میرخصم

حتاکلاغاتوآسمون دارن میخندن

توهم دلت گرفته اره داری گله

دنبال گرگ میگردی اینجاوله

توهم رسمن خستی اززندگی

میگی زندگی چیه شده بردگی

توهم دلت تنگه اره بغل میخواد

میگی کسی نیست واسه خودم منوبخواد

میگی لبم خنده اماازدرون ترکیدم

انگارسال نوشده کیکوشیرینی میدن

انگارشرت بستن واسه زمین زدنت

اوناکه گوشتوخوردن اوستخونوبردنش

میگی دلم پره بایدبدم تراش

توجرخوردی اینامیگن خورده خراش

میگی توف به این زندگی به این بخته بد

توهم دوست داری فوش بدی سخته نه

توهم زورت میادیه آدم دوزاری

سگ محل نمیکرد حالاشده پنج زاری

تورومیبینه اوواسه توعشوه میاد

مثل پوست کرگدن کش نمیاد

یکی نیست بگه تویی که داری پوزمیدی

پول خودت نیست که دیوس دوزدیدی

توهم میدونی میدونه ازدرون میسوزی

توجیبت سوراخ پول نداری بدوزی

یه ان فرومیری تویه عمق وحشت

دیگه نیازنیست واست بخونندنمازوحشت

روح من روح توحالادیگه بیماره

مثل ترک ترکیدیه دیواره

که هرچکش برداشت ضربه زد

ازاونی که انتظارنداشتی محکم میزد

بزارازتوبگم تویی که دلت پره

شبابابغض روزهابادل هره

توهم میخوای تظاهرکنی به خوب بودن

مگه داشتی جرمیخوردی اینابودن

که علان میخوای خودتوبه ایناصابت کنی

بادوتااستوری خودتوقانع کنی

بایدقبول کنی لیوانی که خورده ترک

به توضربه زدن همشون خوب به درک

ولی بدون لیوانی که حالاترکیده

کسی نیست دستش بگیره اونوجرمیده

بس اینوبدون هرچیزی تاوون داره

دست طبیعت تودستش باتون داره

بس اراده کن روپات وایسا

سرخم نکن باتوهم صاف واستا

فقدتظاهرنکن پره انگیزم

ازانگیزه حرف نزن من خود انگیزم

ترکاموببین خودم برگام میریزن

فرق بین منوتوتویه اینه جانمیزنم

قویم حرفام مثل تیغ تیزن

مثل تونیستم لیوانی که پربوده ماخالیش

کردیم

دوباره مشروب بریزم

دوباره مشروب بریزم

دوباره مشروب بریزم

دوباره مشروب بریزم

روح من روح توحالادیگه بیماره

مثل ترک ترکیده روی دیواره

که هرچکش برداشت ضربه زد

ازاونی که انتظارنداشتی محکم ترمیزد

روح من روح توحالادیگه بیماره

مثل ترک ترکیده رویه دیواره

که هرکی چکش برداشت ضربه زد

ازاونی که انتظارنداشتی محکم ترمیزد